พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ

มาตรา 10

กำหนดสิทธิและโอกาสเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และกำหนดสิทธิหรือการจัดการศึกษาเป็นพิเศษสำหรับบุคคลที่มีความพิการ ด้อยโอกาส หรือมีความสามารถพิเศษ

มาตรานี้เชื่อม Equality กับมาตรการที่ตอบความต้องการแตกต่างกัน โดยไม่จำเป็นต้องสรุปว่าการปฏิบัติที่ต่างกันขัดกับความเท่าเทียม

มาตรา 22

ยึดหลักว่าผู้เรียนทุกคนมีความสามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเอง และถือว่าผู้เรียนสำคัญที่สุด เป็นฐานที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาตามศักยภาพและ Inclusion

มาตรา 24

กำหนดการจัดกระบวนการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับความสนใจ ความถนัด และความแตกต่างระหว่างบุคคล เป็นฐานสนับสนุน Equity, Fairness และ Inclusion ในระดับหลักการ

สถานะ

พระราชบัญญัติฉบับนี้มีหลักการสำคัญต่อคำทั้งหก แต่ไม่ได้ให้นิยาม “ความเสมอภาคทางการศึกษา” หรือ “การเรียนรวม” แบบเดียวกับนิยามในมาตรา 3 ของ พ.ร.บ.กองทุนฯ

ตรวจข้อมูลกฎหมายและฉบับแก้ไขเพิ่มเติมจากกระทรวงศึกษาธิการ